ora-niec

Oraniec (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Oraniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Oraniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
Orańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Orańcapojedyncza biernikmęski osobowy
Orańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Orańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Orańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Orańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Orańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Orańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Orańcommnoga celownikmęski osobowy
Orańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Orańcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Orańcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Orańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Orańcówmnoga biernikmęski osobowy
Orańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Orańcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Oraniec (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Oraniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Oraniecpojedyncza mnoga mianownikżeński
Oraniecpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Oraniecpojedyncza mnoga celownikżeński
Oraniecpojedyncza mnoga biernikżeński
Oraniecpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Oraniecpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Oraniecpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz