oran-to-wi

orantowi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: orant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
orancimnoga mianownikmęski osobowy
orancimnoga wołaczmęski osobowy
oranciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
oranciepojedyncza wołaczmęski osobowy
orantpojedyncza mianownikmęski osobowy
orantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
orantapojedyncza biernikmęski osobowy
orantachmnoga miejscownikmęski osobowy
orantamimnoga narzędnikmęski osobowy
orantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
orantommnoga celownikmęski osobowy
orantowipojedyncza celownikmęski osobowy
orantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
orantówmnoga biernikmęski osobowy
orantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
orantymnoga biernikmęski zwierzęcy
orantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz