ora-to-ria-ni-nem

oratorianinem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oratorianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oratorianmnoga dopełniaczmęski osobowy
oratorianmnoga biernikmęski osobowy
oratorianachmnoga miejscownikmęski osobowy
oratorianamimnoga narzędnikmęski osobowy
oratorianiemnoga mianownikmęski osobowy
oratorianiemnoga wołaczmęski osobowy
oratorianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
oratorianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oratorianinapojedyncza biernikmęski osobowy
oratorianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oratorianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
oratorianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
oratorianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
oratorianommnoga celownikmęski osobowy
oratorianówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oratorianówmnoga biernikmęski osobowy
oratorianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
oratorianymnoga biernikmęski zwierzęcy
oratorianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz