or-de-row-cy

orderowcy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: orderowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
orderowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
orderowcapojedyncza biernikmęski osobowy
orderowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
orderowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
orderowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
orderowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
orderowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
orderowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
orderowcommnoga celownikmęski osobowy
orderowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
orderowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
orderowcówmnoga biernikmęski osobowy
orderowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
orderowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
orderowcymnoga mianownikmęski osobowy
orderowcymnoga wołaczmęski osobowy
orderowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
orderowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz