or-do-na-to-rzy

ordonatorzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ordonator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ordonatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
ordonatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ordonatorapojedyncza biernikmęski osobowy
ordonatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
ordonatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
ordonatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ordonatorommnoga celownikmęski osobowy
ordonatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
ordonatorowiemnoga mianownikmęski osobowy
ordonatorowiemnoga wołaczmęski osobowy
ordonatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ordonatorówmnoga biernikmęski osobowy
ordonatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ordonatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
ordonatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
ordonatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ordonatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
ordonatorzymnoga mianownikmęski osobowy
ordonatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz