or-do-nie

Ordonie (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ordon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ordonpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ordonapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ordonapojedyncza biernikmęski osobowy
Ordonachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ordonamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ordonempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ordoniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ordoniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Ordonommnoga celownikmęski osobowy
Ordonowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ordonowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ordonowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ordonówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ordonówmnoga biernikmęski osobowy
Ordonymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ordonymnoga biernikmęski zwierzęcy
Ordonymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz