or-dy-na-ci

ordynaci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ordynat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ordynacimnoga mianownikmęski osobowy
ordynacimnoga wołaczmęski osobowy
ordynaciepojedyncza wołaczmęski osobowy
ordynaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ordynatpojedyncza mianownikmęski osobowy
ordynatapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ordynatapojedyncza biernikmęski osobowy
ordynatachmnoga miejscownikmęski osobowy
ordynatamimnoga narzędnikmęski osobowy
ordynatempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ordynatommnoga celownikmęski osobowy
ordynatowipojedyncza celownikmęski osobowy
ordynatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ordynatówmnoga biernikmęski osobowy
ordynatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ordynatymnoga biernikmęski zwierzęcy
ordynatymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz