or-dy-na-cja-mi

ordynacjami (nazwa pospolita) rzeczownik praw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ordynacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ordynacjapojedyncza mianownikżeński
ordynacjachmnoga miejscownikżeński
ordynacjamimnoga narzędnikżeński
ordynacjąpojedyncza narzędnikżeński
ordynacjemnoga mianownikżeński
ordynacjemnoga biernikżeński
ordynacjemnoga wołaczżeński
ordynacjępojedyncza biernikżeński
ordynacjipojedyncza celownikżeński
ordynacjipojedyncza miejscownikżeński
ordynacjipojedyncza dopełniaczżeński
ordynacjopojedyncza wołaczżeński
ordynacjommnoga celownikżeński
ordynacjimnoga dopełniaczżeński
ordynacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz