or-dy-nan-si

ordynansi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ordynans

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ordynanspojedyncza mianownikmęski osobowy
ordynansapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ordynansapojedyncza biernikmęski osobowy
ordynansachmnoga miejscownikmęski osobowy
ordynansamimnoga narzędnikmęski osobowy
ordynansempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ordynansimnoga mianownikmęski osobowy
ordynansimnoga wołaczmęski osobowy
ordynansiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ordynansiepojedyncza wołaczmęski osobowy
ordynansommnoga celownikmęski osobowy
ordynansowipojedyncza celownikmęski osobowy
ordynansówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ordynansówmnoga biernikmęski osobowy
ordynansymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ordynansymnoga biernikmęski zwierzęcy
ordynansymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz