oren-cju-szem

Orencjuszem (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Orencjusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Orencjuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
Orencjuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Orencjuszapojedyncza biernikmęski osobowy
Orencjuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
Orencjuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
Orencjuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Orencjuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
Orencjuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Orencjuszemnoga mianownikmęski osobowy
Orencjuszemnoga wołaczmęski osobowy
Orencjuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Orencjuszommnoga celownikmęski osobowy
Orencjuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
Orencjuszowiemnoga mianownikmęski osobowy
Orencjuszowiemnoga wołaczmęski osobowy
Orencjuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Orencjuszówmnoga biernikmęski osobowy
Orencjuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Orencjuszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz