liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Orencie | pojedyncza | miejscownik | męski osobowy |
| Orencie | pojedyncza | wołacz | męski osobowy |
| Orent | pojedyncza | mianownik | męski osobowy |
| Orenta | pojedyncza | dopełniacz | męski osobowy |
| Orenta | pojedyncza | biernik | męski osobowy |
| Orentach | mnoga | miejscownik | męski osobowy |
| Orentami | mnoga | narzędnik | męski osobowy |
| Orentem | pojedyncza | narzędnik | męski osobowy |
| Orentom | mnoga | celownik | męski osobowy |
| Orentowi | pojedyncza | celownik | męski osobowy |
| Orentowie | mnoga | mianownik | męski osobowy |
| Orentowie | mnoga | wołacz | męski osobowy |
| Orentów | mnoga | dopełniacz | męski osobowy |
| Orentów | mnoga | biernik | męski osobowy |
| Orenty | mnoga | mianownik | męski zwierzęcy |
| Orenty | mnoga | biernik | męski zwierzęcy |
| Orenty | mnoga | wołacz | męski zwierzęcy |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz
