ore-sty

Oresty (imię) rzeczownik deprecjatywny mit.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Orest

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Orestpojedyncza mianownikmęski osobowy
Orestapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Orestapojedyncza biernikmęski osobowy
Orestachmnoga miejscownikmęski osobowy
Orestamimnoga narzędnikmęski osobowy
Orestempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Orestommnoga celownikmęski osobowy
Orestowipojedyncza celownikmęski osobowy
Orestowiemnoga mianownikmęski osobowy
Orestowiemnoga wołaczmęski osobowy
Orestówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Orestówmnoga biernikmęski osobowy
Orestymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Orestymnoga biernikmęski zwierzęcy
Orestymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Oreściepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Oreściepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz