or-fi-ków

orfików (nazwa pospolita) rzeczownik lit.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: orfik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
orficymnoga mianownikmęski osobowy
orficymnoga wołaczmęski osobowy
orfikpojedyncza mianownikmęski osobowy
orfikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
orfikapojedyncza biernikmęski osobowy
orfikachmnoga miejscownikmęski osobowy
orfikamimnoga narzędnikmęski osobowy
orfikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
orfikimnoga biernikmęski zwierzęcy
orfikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
orfikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
orfikommnoga celownikmęski osobowy
orfikowipojedyncza celownikmęski osobowy
orfikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
orfikówmnoga biernikmęski osobowy
orfikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
orfikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz