orien-ta-łem

orientałem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: orientał

słowoliczbaprzypadekrodzaj
orientalepojedyncza miejscownikmęski osobowy
orientalepojedyncza wołaczmęski osobowy
orientałpojedyncza mianownikmęski osobowy
orientałapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
orientałapojedyncza biernikmęski osobowy
orientałachmnoga miejscownikmęski osobowy
orientałamimnoga narzędnikmęski osobowy
orientałempojedyncza narzędnikmęski osobowy
orientałommnoga celownikmęski osobowy
orientałowipojedyncza celownikmęski osobowy
orientałowiemnoga mianownikmęski osobowy
orientałowiemnoga wołaczmęski osobowy
orientałówmnoga dopełniaczmęski osobowy
orientałówmnoga biernikmęski osobowy
orientałymnoga mianownikmęski zwierzęcy
orientałymnoga biernikmęski zwierzęcy
orientałymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz