or-kie-stra-to-rom

orkiestratorom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: orkiestrator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
orkiestratorpojedyncza mianownikmęski osobowy
orkiestratorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
orkiestratorapojedyncza biernikmęski osobowy
orkiestratorachmnoga miejscownikmęski osobowy
orkiestratoramimnoga narzędnikmęski osobowy
orkiestratorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
orkiestratorommnoga celownikmęski osobowy
orkiestratorowipojedyncza celownikmęski osobowy
orkiestratorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
orkiestratorówmnoga biernikmęski osobowy
orkiestratorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
orkiestratorymnoga biernikmęski zwierzęcy
orkiestratorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
orkiestratorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
orkiestratorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
orkiestratorzymnoga mianownikmęski osobowy
orkiestratorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz