or-kie-stro-nu

orkiestronu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: orkiestron

słowoliczbaprzypadekrodzaj
orkiestronpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
orkiestronpojedyncza biernikmęski rzeczowy
orkiestronachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
orkiestronamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
orkiestronempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
orkiestroniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
orkiestroniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
orkiestronommnoga celownikmęski rzeczowy
orkiestronowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
orkiestronówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
orkiestronupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
orkiestronymnoga mianownikmęski rzeczowy
orkiestronymnoga biernikmęski rzeczowy
orkiestronymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz