or-ma-ńcem

Ormańcem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ormaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ormaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ormańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ormańcapojedyncza biernikmęski osobowy
Ormańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ormańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ormańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ormańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Ormańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ormańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ormańcommnoga celownikmęski osobowy
Ormańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ormańcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ormańcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ormańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ormańcówmnoga biernikmęski osobowy
Ormańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ormańcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz