or-ne-cia-nom

ornecianom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ornecianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ornecianmnoga dopełniaczmęski osobowy
ornecianmnoga biernikmęski osobowy
ornecianachmnoga miejscownikmęski osobowy
ornecianamimnoga narzędnikmęski osobowy
ornecianiemnoga mianownikmęski osobowy
ornecianiemnoga wołaczmęski osobowy
ornecianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
ornecianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ornecianinapojedyncza biernikmęski osobowy
ornecianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ornecianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ornecianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
ornecianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
ornecianommnoga celownikmęski osobowy
ornecianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ornecianymnoga biernikmęski zwierzęcy
ornecianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz