oro-no-wi-czem

Oronowiczem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Oronowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Oronowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Oronowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Oronowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Oronowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Oronowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Oronowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Oronowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Oronowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Oronowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Oronowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Oronowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Oronowiczommnoga celownikmęski osobowy
Oronowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Oronowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Oronowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Oronowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Oronowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Oronowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Oronowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz