or-pe-lu

Orpelu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Orpel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Orpelpojedyncza mianownikmęski osobowy
Orpelapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Orpelapojedyncza biernikmęski osobowy
Orpelachmnoga miejscownikmęski osobowy
Orpelamimnoga narzędnikmęski osobowy
Orpelemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Orpelemnoga biernikmęski zwierzęcy
Orpelemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Orpelempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Orpelommnoga celownikmęski osobowy
Orpelowipojedyncza celownikmęski osobowy
Orpelowiemnoga mianownikmęski osobowy
Orpelowiemnoga wołaczmęski osobowy
Orpelówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Orpelówmnoga biernikmęski osobowy
Orpelupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Orpelupojedyncza wołaczmęski osobowy
Orplapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Orplapojedyncza biernikmęski osobowy
Orplachmnoga miejscownikmęski osobowy
Orplamimnoga narzędnikmęski osobowy
Orplemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Orplemnoga biernikmęski zwierzęcy
Orplemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Orplempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Orplommnoga celownikmęski osobowy
Orplowipojedyncza celownikmęski osobowy
Orplowiemnoga mianownikmęski osobowy
Orplowiemnoga wołaczmęski osobowy
Orplówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Orplówmnoga biernikmęski osobowy
Orplupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Orplupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz