or-pi-ki

Orpiki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Orpik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Orpikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Orpikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Orpikapojedyncza biernikmęski osobowy
Orpikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Orpikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Orpikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Orpikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Orpikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Orpikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Orpikommnoga celownikmęski osobowy
Orpikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Orpikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Orpikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Orpikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Orpikówmnoga biernikmęski osobowy
Orpikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Orpikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz