or-to-don-ta

ortodonta (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ortodonta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ortodoncimnoga mianownikmęski osobowy
ortodoncimnoga wołaczmęski osobowy
ortodonciepojedyncza celownikmęski osobowy
ortodonciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ortodontapojedyncza mianownikmęski osobowy
ortodontachmnoga miejscownikmęski osobowy
ortodontamimnoga narzędnikmęski osobowy
ortodontąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
ortodontępojedyncza biernikmęski osobowy
ortodontopojedyncza wołaczmęski osobowy
ortodontommnoga celownikmęski osobowy
ortodontowiemnoga mianownikmęski osobowy
ortodontowiemnoga wołaczmęski osobowy
ortodontówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ortodontówmnoga biernikmęski osobowy
ortodontymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ortodontymnoga biernikmęski zwierzęcy
ortodontymnoga wołaczmęski zwierzęcy
ortodontypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz