or-ty-tach

ortytach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ortyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ortyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ortyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
ortytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ortytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ortytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ortytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ortytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ortytommnoga celownikmęski rzeczowy
ortytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ortytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ortytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ortytymnoga mianownikmęski rzeczowy
ortytymnoga biernikmęski rzeczowy
ortytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz