ory-gi-nal-nost-ko

oryginalnostko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: oryginalnostka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oryginalnostcepojedyncza celownikżeński
oryginalnostcepojedyncza miejscownikżeński
oryginalnostekmnoga dopełniaczżeński
oryginalnostkapojedyncza mianownikżeński
oryginalnostkachmnoga miejscownikżeński
oryginalnostkamimnoga narzędnikżeński
oryginalnostkąpojedyncza narzędnikżeński
oryginalnostkępojedyncza biernikżeński
oryginalnostkimnoga mianownikżeński
oryginalnostkimnoga biernikżeński
oryginalnostkimnoga wołaczżeński
oryginalnostkipojedyncza dopełniaczżeński
oryginalnostkopojedyncza wołaczżeński
oryginalnostkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz