orze-szan

orzeszan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: orzeszanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
orzeszanmnoga dopełniaczmęski osobowy
orzeszanmnoga biernikmęski osobowy
orzeszanachmnoga miejscownikmęski osobowy
orzeszanamimnoga narzędnikmęski osobowy
orzeszaniemnoga mianownikmęski osobowy
orzeszaniemnoga wołaczmęski osobowy
orzeszaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
orzeszaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
orzeszaninapojedyncza biernikmęski osobowy
orzeszaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
orzeszaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
orzeszaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
orzeszaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
orzeszanommnoga celownikmęski osobowy
orzeszanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
orzeszanymnoga biernikmęski zwierzęcy
orzeszanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz