orędow-ni-czo-ści

orędowniczości (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: orędowniczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
orędowniczościmnoga dopełniaczżeński
orędowniczościmnoga mianownikżeński
orędowniczościmnoga biernikżeński
orędowniczościmnoga wołaczżeński
orędowniczościpojedyncza celownikżeński
orędowniczościpojedyncza miejscownikżeński
orędowniczościpojedyncza dopełniaczżeński
orędowniczościpojedyncza wołaczżeński
orędowniczościachmnoga miejscownikżeński
orędowniczościamimnoga narzędnikżeński
orędowniczościąpojedyncza narzędnikżeński
orędowniczościommnoga celownikżeński
orędowniczośćpojedyncza biernikżeński
orędowniczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz