osacz-ni-ku

osaczniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: osacznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
osacznicymnoga mianownikmęski osobowy
osacznicymnoga wołaczmęski osobowy
osacznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
osacznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
osacznikapojedyncza biernikmęski osobowy
osacznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
osacznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
osacznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
osacznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
osacznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
osacznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
osacznikommnoga celownikmęski osobowy
osacznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
osacznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
osacznikówmnoga biernikmęski osobowy
osacznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
osacznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz