osa-dźce

osadźce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: osadźca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
osadźcapojedyncza mianownikmęski osobowy
osadźcachmnoga miejscownikmęski osobowy
osadźcamimnoga narzędnikmęski osobowy
osadźcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
osadźcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
osadźcemnoga biernikmęski zwierzęcy
osadźcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
osadźcępojedyncza biernikmęski osobowy
osadźcopojedyncza wołaczmęski osobowy
osadźcommnoga celownikmęski osobowy
osadźcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
osadźcówmnoga biernikmęski osobowy
osadźcymnoga mianownikmęski osobowy
osadźcymnoga wołaczmęski osobowy
osadźcypojedyncza celownikmęski osobowy
osadźcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
osadźcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz