ostan-ku

Ostanku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ostanek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ostanekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ostankapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ostankapojedyncza biernikmęski osobowy
Ostankachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ostankamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ostankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ostankimnoga biernikmęski zwierzęcy
Ostankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ostankiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ostankommnoga celownikmęski osobowy
Ostankowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ostankowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ostankowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ostankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ostankówmnoga biernikmęski osobowy
Ostankupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ostankupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz