osten-ta-cjo

ostentacjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ostentacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ostentacjapojedyncza mianownikżeński
ostentacjachmnoga miejscownikżeński
ostentacjamimnoga narzędnikżeński
ostentacjąpojedyncza narzędnikżeński
ostentacjemnoga mianownikżeński
ostentacjemnoga biernikżeński
ostentacjemnoga wołaczżeński
ostentacjępojedyncza biernikżeński
ostentacjipojedyncza celownikżeński
ostentacjipojedyncza miejscownikżeński
ostentacjipojedyncza dopełniaczżeński
ostentacjopojedyncza wołaczżeński
ostentacjommnoga celownikżeński
ostentacjimnoga dopełniaczżeński
ostentacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz