otmu-cho-wian-ko

otmuchowianko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: otmuchowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
otmuchowiancepojedyncza celownikżeński
otmuchowiancepojedyncza miejscownikżeński
otmuchowianekmnoga dopełniaczżeński
otmuchowiankapojedyncza mianownikżeński
otmuchowiankachmnoga miejscownikżeński
otmuchowiankamimnoga narzędnikżeński
otmuchowiankąpojedyncza narzędnikżeński
otmuchowiankępojedyncza biernikżeński
otmuchowiankimnoga mianownikżeński
otmuchowiankimnoga biernikżeński
otmuchowiankimnoga wołaczżeński
otmuchowiankipojedyncza dopełniaczżeński
otmuchowiankopojedyncza wołaczżeński
otmuchowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz