otocz-kow-ce

otoczkowce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: otoczkowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
otoczkowcapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
otoczkowcapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
otoczkowcachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
otoczkowcamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
otoczkowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
otoczkowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
otoczkowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
otoczkowcempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
otoczkowcommnoga celownikmęski zwierzęcy
otoczkowcowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
otoczkowcówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
otoczkowcupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
otoczkowcupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
otoczkowiecpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz