oto-ma-rom

Otomarom (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Otomar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Otomarpojedyncza mianownikmęski osobowy
Otomarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Otomarapojedyncza biernikmęski osobowy
Otomarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Otomaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Otomarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Otomarommnoga celownikmęski osobowy
Otomarowipojedyncza celownikmęski osobowy
Otomarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Otomarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Otomarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Otomarówmnoga biernikmęski osobowy
Otomarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Otomarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Otomarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Otomarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Otomarzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Otomarzymnoga mianownikmęski osobowy
Otomarzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz