out-si-de-ry

outsidery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: outsider

słowoliczbaprzypadekrodzaj
outsiderpojedyncza mianownikmęski osobowy
outsiderapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
outsiderapojedyncza biernikmęski osobowy
outsiderachmnoga miejscownikmęski osobowy
outsideramimnoga narzędnikmęski osobowy
outsiderempojedyncza narzędnikmęski osobowy
outsiderommnoga celownikmęski osobowy
outsiderowipojedyncza celownikmęski osobowy
outsiderówmnoga dopełniaczmęski osobowy
outsiderówmnoga biernikmęski osobowy
outsiderymnoga mianownikmęski zwierzęcy
outsiderymnoga biernikmęski zwierzęcy
outsiderymnoga wołaczmęski zwierzęcy
outsiderzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
outsiderzepojedyncza wołaczmęski osobowy
outsiderzymnoga mianownikmęski osobowy
outsiderzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz