ower-ko

Owerko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Owerko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Owercepojedyncza celownikmęski osobowy
Owercepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Owerkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Owerkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Owerkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Owerkępojedyncza biernikmęski osobowy
Owerkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Owerkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Owerkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Owerkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Owerkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Owerkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Owerkommnoga celownikmęski osobowy
Owerkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Owerkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Owerkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Owerkówmnoga biernikmęski osobowy

Owerko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Owerko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Owerkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Owerkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Owerkopojedyncza mnoga celownikżeński
Owerkopojedyncza mnoga biernikżeński
Owerkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Owerkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Owerkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz