oćca-mi

oćcami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ociec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ociecpojedyncza mianownikmęski osobowy
oćcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oćcapojedyncza biernikmęski osobowy
oćcachmnoga miejscownikmęski osobowy
oćcamimnoga narzędnikmęski osobowy
oćcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
oćcemnoga biernikmęski zwierzęcy
oćcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
oćcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oćcommnoga celownikmęski osobowy
oćcowipojedyncza celownikmęski osobowy
oćcowiemnoga mianownikmęski osobowy
oćcowiemnoga wołaczmęski osobowy
oćcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oćcówmnoga biernikmęski osobowy
oćcupojedyncza celownikmęski osobowy
oćcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oćcupojedyncza wołaczmęski osobowy
oćczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz