pa-ju-ka

pajuka (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pajuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pajucymnoga mianownikmęski osobowy
pajucymnoga wołaczmęski osobowy
pajukpojedyncza mianownikmęski osobowy
pajukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pajukapojedyncza biernikmęski osobowy
pajukachmnoga miejscownikmęski osobowy
pajukamimnoga narzędnikmęski osobowy
pajukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pajukimnoga biernikmęski zwierzęcy
pajukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pajukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pajukommnoga celownikmęski osobowy
pajukowipojedyncza celownikmęski osobowy
pajukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pajukówmnoga biernikmęski osobowy
pajukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pajukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz