pa-la-tyn-ku

palatynku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: palatynek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
palatynekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
palatynekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
palatynkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
palatynkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
palatynkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
palatynkimnoga mianownikmęski rzeczowy
palatynkimnoga biernikmęski rzeczowy
palatynkimnoga wołaczmęski rzeczowy
palatynkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
palatynkommnoga celownikmęski rzeczowy
palatynkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
palatynkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
palatynkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
palatynkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz