pa-le-oce-nie

paleocenie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: paleocen

słowoliczbaprzypadekrodzaj
paleocenpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
paleocenpojedyncza biernikmęski rzeczowy
paleocenachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
paleocenamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
paleocenempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
paleoceniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
paleoceniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
paleocenommnoga celownikmęski rzeczowy
paleocenowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
paleocenówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
paleocenupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
paleocenymnoga mianownikmęski rzeczowy
paleocenymnoga biernikmęski rzeczowy
paleocenymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz