pal-ni-ku

palniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: palnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
palnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
palnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
palnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
palnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
palnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
palnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
palnikimnoga biernikmęski rzeczowy
palnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
palnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
palnikommnoga celownikmęski rzeczowy
palnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
palnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
palnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
palnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz