pan-cer-ni-cy

pancernicy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pancernik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pancernicymnoga mianownikmęski osobowy
pancernicymnoga wołaczmęski osobowy
pancernikpojedyncza mianownikmęski osobowy
pancernikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pancernikapojedyncza biernikmęski osobowy
pancernikachmnoga miejscownikmęski osobowy
pancernikamimnoga narzędnikmęski osobowy
pancernikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pancernikimnoga biernikmęski zwierzęcy
pancernikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pancernikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pancernikommnoga celownikmęski osobowy
pancernikowipojedyncza celownikmęski osobowy
pancernikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pancernikówmnoga biernikmęski osobowy
pancernikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pancernikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz