pan-ce-rzy-ku

pancerzyku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pancerzyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pancerzykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pancerzykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pancerzykapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pancerzykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pancerzykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pancerzykimnoga mianownikmęski rzeczowy
pancerzykimnoga biernikmęski rzeczowy
pancerzykimnoga wołaczmęski rzeczowy
pancerzykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pancerzykommnoga celownikmęski rzeczowy
pancerzykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pancerzykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pancerzykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pancerzykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz