pan-cze-nem

panczenem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: panczen

słowoliczbaprzypadekrodzaj
panczenpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
panczenpojedyncza biernikmęski rzeczowy
panczenachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
panczenamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
panczenempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
panczeniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
panczeniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
panczenommnoga celownikmęski rzeczowy
panczenowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
panczenówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
panczenupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
panczenymnoga mianownikmęski rzeczowy
panczenymnoga biernikmęski rzeczowy
panczenymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz