pan-cze-no

panczeno (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: panczena

słowoliczbaprzypadekrodzaj
panczenmnoga dopełniaczżeński
panczenapojedyncza mianownikżeński
panczenachmnoga miejscownikżeński
panczenamimnoga narzędnikżeński
panczenąpojedyncza narzędnikżeński
panczenępojedyncza biernikżeński
panczeniepojedyncza celownikżeński
panczeniepojedyncza miejscownikżeński
panczenopojedyncza wołaczżeński
panczenommnoga celownikżeński
panczenymnoga mianownikżeński
panczenymnoga biernikżeński
panczenymnoga wołaczżeński
panczenypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz