pa-ne-gi-ry-sto

panegirysto (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: panegirysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
panegirystapojedyncza mianownikmęski osobowy
panegirystachmnoga miejscownikmęski osobowy
panegirystamimnoga narzędnikmęski osobowy
panegirystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
panegirystępojedyncza biernikmęski osobowy
panegirystopojedyncza wołaczmęski osobowy
panegirystommnoga celownikmęski osobowy
panegirystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
panegirystówmnoga biernikmęski osobowy
panegirystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
panegirystymnoga biernikmęski zwierzęcy
panegirystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
panegirystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
panegiryścimnoga mianownikmęski osobowy
panegiryścimnoga wołaczmęski osobowy
panegiryściepojedyncza celownikmęski osobowy
panegiryściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz