pa-ni-kar-ce

panikarce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: panikarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
panikarcepojedyncza celownikżeński
panikarcepojedyncza miejscownikżeński
panikarekmnoga dopełniaczżeński
panikarkapojedyncza mianownikżeński
panikarkachmnoga miejscownikżeński
panikarkamimnoga narzędnikżeński
panikarkąpojedyncza narzędnikżeński
panikarkępojedyncza biernikżeński
panikarkimnoga mianownikżeński
panikarkimnoga biernikżeński
panikarkimnoga wołaczżeński
panikarkipojedyncza dopełniaczżeński
panikarkopojedyncza wołaczżeński
panikarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz