pa-ni-kie-ra

panikiera (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: panikier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
panikierpojedyncza mianownikmęski osobowy
panikierapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
panikierapojedyncza biernikmęski osobowy
panikierachmnoga miejscownikmęski osobowy
panikieramimnoga narzędnikmęski osobowy
panikierempojedyncza narzędnikmęski osobowy
panikierommnoga celownikmęski osobowy
panikierowipojedyncza celownikmęski osobowy
panikierówmnoga dopełniaczmęski osobowy
panikierówmnoga biernikmęski osobowy
panikierymnoga mianownikmęski zwierzęcy
panikierymnoga biernikmęski zwierzęcy
panikierymnoga wołaczmęski zwierzęcy
panikierzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
panikierzepojedyncza wołaczmęski osobowy
panikierzymnoga mianownikmęski osobowy
panikierzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz