pan-kra-ce

Pankrace (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Pankracy

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pankracemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pankracemnoga biernikmęski zwierzęcy
Pankracemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pankracegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pankracegopojedyncza biernikmęski osobowy
Pankracemupojedyncza celownikmęski osobowy
Pankracowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pankracowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pankracypojedyncza mianownikmęski osobowy
Pankracypojedyncza wołaczmęski osobowy
Pankracychmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pankracychmnoga biernikmęski osobowy
Pankracychmnoga miejscownikmęski osobowy
Pankracymmnoga celownikmęski osobowy
Pankracympojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pankracympojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pankracymimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz