pa-nocz-ka

panoczka (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: panoczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
panoczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
panoczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
panoczkapojedyncza biernikmęski osobowy
panoczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
panoczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
panoczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
panoczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
panoczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
panoczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
panoczkommnoga celownikmęski osobowy
panoczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
panoczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
panoczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
panoczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
panoczkówmnoga biernikmęski osobowy
panoczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
panoczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz