pan-ta-li-ku

pantaliku (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pantalik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pantalikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pantalikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pantalikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pantalikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pantalikimnoga mianownikmęski rzeczowy
pantalikimnoga biernikmęski rzeczowy
pantalikimnoga wołaczmęski rzeczowy
pantalikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pantalikommnoga celownikmęski rzeczowy
pantalikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pantalikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pantalikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pantalikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pantalikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz